Artykuły

Niepłodność jest definiowana jako niemożność uzyskania przez parę ciąży pomimo co najmniej 12 miesięcy regularnego współżycia bez stosowania środków antykoncepcyjnych. Problem dotyczy około 15% par w wieku rozrodczym, a udział czynnika męskiego ocenia się na około 50%. Z tego względu diagnostykę niepłodności należy zawsze prowadzić równolegle u obojga partnerów.

W przypadku mężczyzn proces diagnostyczny obejmuje dokładny wywiad lekarski, badanie fizykalne oraz zestaw badań laboratoryjnych i obrazowych, pozwalających ocenić stan funkcjonalny układu rozrodczego.

Różnica między niepłodnością a bezpłodnością

Niepłodność męska to stan potencjalnie odwracalny i możliwy do leczenia. Natomiast bezpłodność oznacza trwałą, nieodwracalną niezdolność do spłodzenia potomstwa. Przykładami są wrodzony brak jąder lub całkowity brak komórek plemnikotwórczych. W praktyce klinicznej większość przypadków niepłodności męskiej kwalifikuje się jednak do leczenia lub zastosowania metod wspomaganego rozrodu.

Przyczyny niepłodności męskiej

Problemy z płodnością u mężczyzn mogą wynikać z wielu różnych czynników. W uproszczeniu – wszystko, co wpływa negatywnie na produkcję plemników, ich jakość lub drogę, jaką muszą pokonać, by dotrzeć do komórki jajowej, może powodować niepłodność.

Specjaliści dzielą te przyczyny na trzy główne grupy:

1. Zaburzenia hormonalne

Aby jądra mogły wytwarzać plemniki, organizm musi produkować odpowiednie hormony – przede wszystkim FSH, LH i testosteron. Jeżeli poziomy tych hormonów są nieprawidłowe, może dojść do problemów z jakością lub ilością nasienia. Takie zaburzenia mogą być wrodzone, ale też wynikać np. ze stresu, chorób tarczycy czy guzów przysadki. W efekcie może dojść do ograniczenia lub całkowitego zahamowania produkcji plemników, co bezpośrednio przyczynia się do rozwoju niepłodności męskiej.

2. Problemy z jądrami

Jądra to miejsce, gdzie produkowane są plemniki. Jeżeli doszło w ich obrębie do wady wrodzonej (np. niezstąpione jądra) lub zmiany chorobowej (np. żylaki, uraz, nowotwór), może to zaburzyć proces powstawania plemników. Często spotykanym problemem są żylaki powrózka nasiennego – czyli poszerzone żyły w mosznie, które pogarszają jakość nasienia. W konsekwencji zaburzenia te mogą prowadzić do istotnego obniżenia liczby i ruchliwości plemników, co zwiększa ryzyko wystąpienia niepłodności męskiej.

3. Problemy z drogami nasienia

Nawet jeśli plemniki powstają prawidłowo, muszą mieć możliwość wydostania się na zewnątrz podczas wytrysku. W niektórych przypadkach dochodzi do niedrożności nasieniowodów lub ich całkowitego braku (np. w wyniku choroby genetycznej). Czasami przyczyną jest całkowity brak plemników w nasieniu – stan nazywany azoospermią. Tego typu zaburzenia uniemożliwiają zapłodnienie, co jest jedną z częstych przyczyn niepłodności męskiej.

Na jakość nasienia oraz ogólną płodność mężczyzny mogą negatywnie oddziaływać różne czynniki zewnętrzne oraz elementy stylu życia. Do najczęściej wymienianych należą:

• przegrzewanie jąder, np. poprzez długotrwałe trzymanie laptopa na kolanach lub częste korzystanie z sauny,
• przebyte infekcje układu moczowo-płciowego, takie jak zapalenie jąder, najądrzy czy choroby przenoszone drogą płciową,
• długotrwały stres i przemęczenie, które mogą wpływać na gospodarkę hormonalną,
• otyłość i zaburzenia metaboliczne, mające wpływ m.in. na poziom testosteronu,
• stosowanie używek, takich jak tytoń, alkohol, narkotyki, a także częste lub długotrwałe przyjmowanie antybiotyków,
• ekspozycja na substancje toksyczne, w tym metale ciężkie, pestycydy i inne związki chemiczne,
• noszenie ciasnej, nieprzewiewnej bielizny, ograniczającej właściwą termoregulację jąder,
• przebyte choroby wieku dziecięcego, które mogły wpłynąć na rozwój układu rozrodczego (np. świnka przebiegająca z powikłaniem w postaci zapalenia jąder).

Warto pamiętać, że niepłodność męska rzadko wynika z jednej przyczyny – zazwyczaj jest efektem nakładających się czynników. Dlatego tak istotne jest przeprowadzenie odpowiednich badań diagnostycznych, które zaleci specjalista androlog.

Diagnostyka niepłodności męskiej

Zidentyfikowanie niepłodności męskiej to pierwszy krok do znalezienia skutecznego rozwiązania problemu z poczęciem dziecka. Choć temat może budzić niepokój, diagnostyka niepłodności męskiej zazwyczaj nie jest skomplikowana ani inwazyjna. Im szybciej zostanie wykryta przyczyna, tym większe szanse na skuteczne leczenie.

Proces diagnostyczny zazwyczaj obejmuje kilka etapów i może być przeprowadzony w ciągu kilku tygodni.

1. Wywiad lekarski i badanie ogólne

Pierwszym etapem diagnostyki jest szczegółowy wywiad medyczny. Podczas pierwszej wizyty lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad, który obejmuje m.in.:

• czas trwania starań o ciążę,
• przebyte choroby, operacje oraz ewentualne infekcje,
• styl życia, charakter pracy, poziom stresu i obecność nałogów,
• przyjmowane leki i suplementy,
• ewentualne trudności związane z funkcjonowaniem seksualnym.

Następnie przeprowadzane jest badanie fizykalne, obejmujące ocenę ogólnego stanu zdrowia pacjenta, wyglądu moszny i jąder oraz – w razie potrzeby – prostaty.

2. Badanie nasienia (spermiogram)

To podstawowe, nieinwazyjne i najczęściej wykonywane badanie w diagnostyce męskiej niepłodności. Polega na analizie próbki nasienia oddanej po 3–5 dniach wstrzemięźliwości seksualnej.

W laboratorium oceniane są zarówno parametry makroskopowe, jak i parametry mikroskopowe, zgodnie z aktualnymi wytycznymi WHO z 2021 roku. Zakres badania obejmuje m.in.:

• objętość ejakulatu i pH nasienia,
• czas upłynnienia i lepkość,
• liczbę plemników w ejakulacie oraz ich koncentrację na 1 ml,
• ruchliwość plemników (postępową, niepostępową i całkowitą),
• żywotność i morfologię plemników,
• aglutynację (zlepianie się plemników),
• obecność komórek okrągłych i leukocytów peroksydazo-dodatnich.

W przypadku nieprawidłowości w wynikach lekarz może zalecić powtórzenie badania po kilku tygodniach, a także jego rozszerzenie o dodatkowe parametry – w zależności od obrazu klinicznego i indywidualnej sytuacji pacjenta.

3. Badania hormonalne

Gdy wyniki badania nasienia odbiegają od normy, lekarz może zlecić badania hormonalne z krwi, obejmujące oznaczenie poziomu FSH, LH, testosteronu, prolaktyny, a także – w zależności od obrazu klinicznego – innych hormonów mogących mieć wpływ na płodność, takich jak estradiol, SHBG czy TSH.

4. USG jąder i moszny

Badanie ultrasonograficzne jąder i moszny jest procedurą nieinwazyjną i całkowicie bezbolesną, umożliwiającą ocenę budowy narządów oraz wykrycie nieprawidłowości, takich jak żylaki powrózka nasiennego, wodniaki, torbiele czy inne zmiany strukturalne.

W klinice Epimedium USG może być wykonane bezpośrednio podczas konsultacji andrologicznej. Badanie to nie wymaga żadnego specjalnego przygotowania ze strony pacjenta.

5. Dodatkowe testy

 niektórych przypadkach lekarz może zlecić wykonanie badań uzupełniających, które pozwalają dokładniej ocenić przyczynę problemów z płodnością. W klinice Epimedium dostępne są:

• testy genetyczne,
• badanie fragmentacji DNA plemników,
• inne specjalistyczne analizy nasienia, dobierane indywidualnie na podstawie obrazu klinicznego i wcześniejszych wyników.

Nie wykonujemy biopsji jądra ani testów zaawansowanej oceny plemników pod dużym powiększeniem, jednak w przypadku potrzeby ich przeprowadzenia lekarz wskaże odpowiednie dalsze kroki i możliwości diagnostyczne poza kliniką.

Diagnostyka niepłodności męskiej w Epimedium

Diagnostyką i leczeniem niepłodności męskiej w Epimedium zajmuje się dr. Wojciech Pabian, który jako jeden z nielicznych lekarzy w Polsce posiada trzy komplementarne specjalizacje: andrologię, endokrynologię rozrodu oraz ginekologię i położnictwo.

Dzięki temu możliwe jest kompleksowe prowadzenie pary w jednym miejscu, przez jednego specjalistę – co przekłada się na spójność diagnostyki, logiczną chronologię zaleceń i większy komfort pacjentów. W czasie jednej wizyty możliwa jest konsultacja zarówno mężczyzny, jak i kobiety, co pozwala szybko przejść od diagnozy do planu działania.

Jeśli konsultacja dotyczy wyłącznie mężczyzny (np. wizyta andrologiczna), partnerka może uczestniczyć w spotkaniu jako osoba towarzysząca. W przypadku potrzeby rozszerzenia diagnostyki oferujemy również wizyty indywidualne dla kobiet lub wspólne wizyty par, co pozwala dobrać najwłaściwszą formę wsparcia w drodze do rodzicielstwa.

Seminogram (nazywany również spermiogramem) to podstawowe badanie wykorzystywane we wstępnej diagnostyce niepłodności męskiej. Jest to szybkie, nieinwazyjne i wiarygodne narzędzie pozwalające na ocenę zdolności rozrodczych mężczyzny. Wykonywane rutynowo w przypadku trudności z poczęciem dziecka, stanowi pierwszy krok w rozpoznaniu problemów z płodnością.

Czym jest seminogram?

Seminogram to badanie laboratoryjne, które polega na analizie jakościowej i ilościowej ejakulatu, czyli nasienia oddanego przez pacjenta. Celem badania jest ocena parametrów plemników – ich liczby, ruchliwości, żywotności i budowy – oraz właściwości fizykochemicznych nasienia. Na podstawie wyników seminogramu lekarz androlog może wskazać potencjalne przyczyny niepłodności męskiej oraz zaplanować dalszą diagnostykę lub leczenie.

Dlaczego warto wykonać seminogram?

Niepłodność męska odpowiada nawet za 50% przypadków problemów z zajściem w ciążę. Choć powszechnie przyjęto, że to kobiety częściej poddawane są badaniom, to diagnostyka powinna obejmować oboje partnerów. Seminogram umożliwia szybkie sprawdzenie, czy parametry nasienia mieszczą się w granicach norm ustalonych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO).

Kiedy wykonać seminogram?

Badanie nasienia zaleca się w następujących przypadkach:

• jeśli para bezskutecznie stara się o ciążę przez 12 miesięcy (lub 6 miesięcy, gdy kobieta ma ponad 35 lat),
• po przebytych infekcjach układu rozrodczego,
• po urazach lub operacjach w obrębie narządów płciowych,
• przy planowaniu zabiegu inseminacji lub in vitro (jako jedno z badań),
• po wazektomii – w celu oceny skuteczności zabiegu,
• jako wstępną ocenę płodności, jeśli planuje się odłożyć w czasie rodzicielstwo.

Seminogram – jak przygotować się do badania?

Aby wynik seminogramu był wiarygodny i miarodajny, należy odpowiednio się do niego przygotować. Przed badaniem zaleca się:

• zarejestrowanie się na badanie z wyprzedzeniem – można wybrać dogodny termin wizyty,
• zabranie dokumentu tożsamości, który jest wymagany przy rejestracji,
• zachowanie 3–5 dni wstrzemięźliwości seksualnej,
  unikanie alkoholu, papierosów oraz intensywnego wysiłku fizycznego w dniach poprzedzających badanie,
• poinformowanie diagnosty o wszystkich przyjmowanych lekach oraz przebytych chorobach, zwłaszcza zakaźnych i gorączkowych,
• odczekanie minimum 2 tygodni od zakończenia antybiotykoterapii lub ustąpienia gorączki, jeśli takie wystąpiły.

Nasienie oddawane jest drogą masturbacji do jałowego pojemnika. W trosce o komfort pacjentów, w klinice Epimedium przygotowaliśmy specjalny, intymny pokój do oddania próbki, zlokalizowany w odosobnionej części placówki, co zapewnia pełną dyskrecję i poczucie bezpieczeństwa.

W uzasadnionych przypadkach istnieje również możliwość dostarczenia próbki nasienia z domu, jednak należy to zrobić w czasie nie dłuższym niż 40 minut od momentu oddania, utrzymując temperaturę zbliżoną do temperatury ciała, np. transportując pojemnik blisko ciała pod ubraniem.

W razie pytań dotyczących przygotowania do badania, zespół rejestracji chętnie udzieli niezbędnych informacji. Zapewniamy warunki sprzyjające spokojnemu i dyskretnemu przebiegowi wizyty.

Zakres badania nasienia – manualne i wspomagane komputerowo (CASA)

W klinice Epimedium oferujemy dwa rodzaje badania nasienia: manualne (podstawowe) oraz wspomagane komputerowo (CASA). Oba rodzaje analiz wykonywane są zgodnie z aktualnymi wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), a o wyborze odpowiedniej metody decyduje diagnosta laboratoryjny na podstawie wstępnej oceny próbki.

Manualne (podstawowe) badanie nasienia obejmuje ocenę:

• barwy, objętości, czasu upłynnienia, pH oraz stopnia lepkości nasienia,
• aglutynacji plemników (czyli ich przylegania do siebie),
• agregacji (zlepiania się martwych plemników),
• liczby komórek okrągłych oraz leukocytów peroksydazo-dodatnich (mogących świadczyć o stanie zapalnym),
• odsetka żywych plemników,
• całkowitej liczby plemników w ejakulacie oraz ich koncentracji w 1 ml,
• ruchliwości plemników – zarówno postępowej, jak i niepostępowej,
• podstawowej oceny budowy plemników (morfologii).

Badanie nasienia wspomagane komputerowo (CASA – Computer Assisted Sperm Analysis)

Zaawansowana analiza CASA opiera się na pracy systemu komputerowego SCA – Sperm Class Analyzer, który rejestruje obraz mikroskopowy próbki i przetwarza go cyfrowo, wspierając diagnostę w precyzyjnej i obiektywnej ocenie kluczowych parametrów nasienia.

CASA uwzględnia wszystkie elementy badania manualnego oraz dodatkowo:

• jednoczesne określenie odsetka żywych i martwych plemników,
• szczegółowy podział ruchu plemników na: postępowy szybki, postępowy wolny, niepostępowy oraz nieruchomy,
• rozszerzoną ocenę morfologii: klasyfikacja wad główki, wstawki, witki, akrosomu, obecność wakuol i kropel cytoplazmatycznych,
• wyliczenie indeksu teratozoospermii, czyli proporcji plemników o prawidłowej budowie względem tych z nieprawidłowościami strukturalnymi.

Seminogram – normy badania nasienia

Poniżej przedstawiamy referencyjne wartości parametrów nasienia zgodnie z aktualnymi wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), opublikowanymi w 2021 roku:

• Objętość ejakulatu: ≥ 1,4 ml
• pH nasienia: ≥ 7,2
• Czas upłynnienia: ≤ 60 minut
• Koncentracja plemników w 1 ml: ≥ 16 milionów
• Całkowita liczba plemników w ejakulacie: ≥ 39 milionów
• Ogólna ruchliwość plemników: ≥ 42%
• Ruchliwość postępowa: ≥ 30%
• Żywotność plemników: ≥ 54%
• Morfologia plemników (prawidłowa budowa): ≥ 4%

Seminogram – znaczenie nieprawidłowych wyników badania nasienia

Wyniki seminogramu są porównywane z normami WHO i oceniane przez lekarza specjalistę. Jeśli parametry nasienia odbiegają od normy, badanie zazwyczaj jest powtarzane po kilku tygodniach. Pojedynczy nieprawidłowy wynik nie jest jednoznaczny z rozpoznaniem niepłodności męskiej, ponieważ na jakość nasienia wpływa wiele czynników, w tym przemęczenie, stres, infekcje, styl życia, dieta czy używki.

W przypadku nieprawidłowości warto zaufać doświadczeniu lekarza androloga, który na podstawie wyników badania oraz wywiadu medycznego zaproponuje odpowiedni kierunek dalszej diagnostyki lub leczenia. Indywidualne podejście do pacjenta i ścisła współpraca ze specjalistą zwiększają szanse na skuteczne rozwiązanie problemu niepłodności męskiej.

Niepłodność to problem, który według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dotyka blisko 20% par w wieku rozrodczym. Definiowana jest jako niemożność uzyskania ciąży mimo regularnych stosunków płciowych (2–3 razy w tygodniu) przez co najmniej 12 miesięcy, bez stosowania środków antykoncepcyjnych. Ze względu na złożoność układu rozrodczego kobiety i różnorodność potencjalnych przyczyn, diagnostyka niepłodności kobiecej wymaga staranności, szerokiej wiedzy i odpowiedniego podejścia specjalistycznego.

W klinice Epimedium proces diagnostyczny prowadzony jest według aktualnych standardów Polskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu i Embriologii (PTMRiE) oraz Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników (PTGiP).

Różnica między niepłodnością a bezpłodnością

Niepłodność kobieca oznacza stan potencjalnie odwracalny, który można skutecznie leczyć lub obejść za pomocą metod wspomaganego rozrodu. Bezpłodność natomiast odnosi się do trwałej niemożności zajścia w ciążę, np. w wyniku wrodzonego braku macicy (agenesis uteri) lub nieodwracalnej niewydolności jajników.

Przyczyny niepłodności kobiecej

Niepłodność kobieca może mieć wiele przyczyn, obejmujących zarówno zaburzenia hormonalne, choroby narządów rodnych, jak i czynniki stylu życia.

Do najczęstszych przyczyn należą:

• zespół policystycznych jajników (PCOS),

• choroby tarczycy, nadnerczy i przysadki mózgowej,

• endometrioza,

• mięśniaki macicy oraz zmiany chorobowe szyjki macicy,

• choroby ogólnoustrojowe, takie jak choroby wątroby, nerek czy nowotwory jajnika,

• zaburzenia funkcjonowania ciałka żółtego.

Znaczący wpływ na płodność mają także:

• niedowaga, nadwaga lub otyłość, które zaburzają gospodarkę hormonalną,

• stosowanie używek (alkohol, papierosy, narkotyki),

• niewłaściwa dieta oparta na wysoko przetworzonych produktach,

• zbyt intensywne treningi, stres, kontakt z toksynami oraz choroby psychiczne,

• genetyczne zespoły wrodzone, takie jak Zespół Turnera.

Warto pamiętać, że ustalenie rzeczywistej przyczyny niepłodności wymaga kompleksowej diagnostyki przeprowadzonej przez doświadczonego lekarza. Tylko indywidualne podejście umożliwia wdrożenie skutecznego leczenia i zwiększenie szans na spełnienie marzenia o rodzicielstwie.

Diagnostyka niepłodności kobiecej

Pierwszym krokiem w diagnostyce niepłodności kobiecej w Epimedium jest zawsze dokładna konsultacja lekarska, obejmująca wywiad medyczny oraz badanie ultrasonograficzne (USG) narządu rodnego. Szczególną uwagę zwraca się na regularność cykli miesiączkowych, obecność owulacji, styl życia pacjentki oraz występowanie chorób w rodzinie.

Kluczowe badania wykonywane w Epimedium obejmują:

• Badanie rezerwy jajnikowej (AMH) – oznaczenie poziomu hormonu antymüllerowskiego, który pomaga ocenić zdolność jajników do produkcji komórek jajowych.

• Profil hormonalny – pomiar stężeń FSH, LH, estradiolu, prolaktyny, testosteronu oraz TSH, a w razie potrzeby także wolnych hormonów tarczycy (fT3, fT4) i przeciwciał tarczycowych (a-TPO, a-TG).

• Ocena gospodarki węglowodanowej – badanie poziomu glukozy i insuliny na czczo oraz wskaźnika insulinooporności (HOMA-IR). W razie wskazań wykonywany jest także test obciążenia glukozą (OGTT).

• Oznaczenie poziomu witaminy D, a w wybranych przypadkach również witaminy B12 i kwasu foliowego.

• Badanie progesteronu – wykonywane w drugiej fazie cyklu, by potwierdzić wystąpienie owulacji.

• Badanie drożności jajowodów (HSG) – przeprowadzane w uzasadnionych przypadkach.

W Epimedium wszystkie badania są dobierane indywidualnie w oparciu o obraz kliniczny, a proces diagnostyczny prowadzony jest zgodnie z aktualnymi rekomendacjami medycznymi.

Podczas diagnostyki kluczowe znaczenie ma ścisła współpraca pacjentki z lekarzem oraz przestrzeganie zaleceń specjalisty na każdym etapie postępowania. Tylko kompleksowe podejście i zaufanie do lekarza prowadzącego pozwala na skuteczne zidentyfikowanie przyczyny problemów z płodnością i zaplanowanie odpowiedniego leczenia.

Diagnostyka niepłodności kobiecej w Epimedium

Diagnostyka niepłodności kobiecej w Epimedium jest zawsze indywidualnie dostosowywana do potrzeb pacjentki i zaleceń lekarza prowadzącego. Każdy przypadek analizujemy osobno, biorąc pod uwagę historię zdrowotną, wyniki badań oraz przebieg cykli miesiączkowych.

Proces diagnostyczny może obejmować zarówno podstawowe badania, takie jak USG narządu rodnego czy oznaczenie poziomu hormonów, jak i bardziej zaawansowane testy – wszystko zgodnie z aktualnym obrazem klinicznym i potrzebami pacjentki.

W Epimedium pierwsza wizyta często odbywa się wspólnie z partnerem, co pozwala na kompleksowe podejście do diagnostyki pary i szybkie zaplanowanie dalszego postępowania. Istnieje także możliwość odbycia wizyty indywidualnej, ukierunkowanej na szczegółową diagnostykę kobiety.

Tematem niepłodności, również w kontekście pary, w Epimedium zajmuje się dr Wojciech Pabian – specjalista ginekologii i położnictwa, andrologii oraz endokrynologii rozrodu. Jego szerokie kompetencje umożliwiają pełne i profesjonalne podejście do problemu zarówno ze strony kobiety, jak i mężczyzny.

Ważnym elementem całego procesu diagnostycznego jest ścisłe przestrzeganie zaleceń specjalisty oraz gotowość do elastycznego dostosowywania planu działania, co znacząco zwiększa szansę na skuteczne leczenie i osiągnięcie upragnionej ciąży.

Od 15 października 2024 roku każda kobieta w ciąży może skorzystać z bezpłatnego szczepienia przeciwko krztuścowi w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). To ważna decyzja zdrowotna, która realnie wpływa na ochronę dziecka przed groźną, zakaźną chorobą, jaką jest krztusiec (koklusz).

Dlaczego warto zaszczepić się przeciwko krztuścowi w ciąży?

Krztusiec to wysoce zaraźliwa choroba dróg oddechowych. Ryzyko zachorowania osoby nieuodpornionej po kontakcie z chorym wynosi ponad 80%. Choroba rozprzestrzenia się drogą kropelkową – podczas kaszlu, kichania, a nawet rozmowy.

Objawy krztuśca początkowo przypominają zwykłe przeziębienie:
– suchy kaszel
– katar
– stan podgorączkowy

W kolejnych dniach rozwija się napadowy kaszel, któremu mogą towarzyszyć duszności, świszczący wdech (tzw. pianie) i wymioty.

Krztusiec stanowi największe zagrożenie dla noworodków i niemowląt, które nie są jeszcze w pełni uodpornione. Niestety, na chorobę mogą zachorować także dorośli – i to wielokrotnie w ciągu życia.

Kiedy najlepiej wykonać szczepienie?

W klinice Epimedium w Krakowie ginekolodzy i położnicy zalecają szczepienie kobiet między 30. a 32. tygodniem ciąży. W tym czasie organizm matki wytwarza przeciwciała, które przenikają przez łożysko do dziecka, zapewniając mu ochronę do czasu rozpoczęcia programu obowiązkowych szczepień niemowląt (od 2. miesiąca życia).

Ochrona dla całej rodziny

Noworodki najczęściej zarażają się krztuścem od najbliższych dorosłych – rodziców, dziadków, opiekunów. Dlatego w Epimedium rekomendujemy szczepienie również ojców i innych członków rodziny, którzy będą mieli bliski kontakt z dzieckiem w pierwszych miesiącach jego życia.

Gdzie można wykonać szczepienie?

W naszej klinice nie wykonujemy szczepień na miejscu, jednak lekarz prowadzący może wystawić receptę na szczepionkę. Szczepienie odbywa się w punktach szczepień POZ, po wcześniejszej kwalifikacji internistycznej.

Podsumowanie:

• Krztusiec jest groźny, zwłaszcza dla niemowląt

• Szczepienie w ciąży między 30.–32. tygodniem chroni dziecko po porodzie

• Od 15.10.2024 szczepienie dla ciężarnych w POZ jest bezpłatne

• Rekomendujemy też szczepienie osób z bliskiego otoczenia dziecka

Ospa wietrzna (Varicella) to choroba wirusowa wywoływana przez wirus ospy wietrznej i półpaśca (Varicella-zoster virus – VZV). Choć bywa postrzegana jako lekka, niemal obowiązkowa choroba wieku dziecięcego, w rzeczywistości może mieć ciężki przebieg – szczególnie u dorosłych i kobiet w ciąży.
W Epimedium kładziemy duży nacisk na profilaktykę, aby zminimalizować ryzyko powikłań.

Jak dochodzi do zakażenia ospą wietrzną?

Wirus przenosi się drogą kropelkową – z powietrzem wdychanym przez spojówki lub błonę śluzową nosa i ust. Okres wylęgania choroby wynosi 10–21 dni (zazwyczaj 13–17 dni).

Na 1–2 dni przed pojawieniem się wysypki mogą wystąpić:

• gorączka,

• osłabienie,

• ból głowy,

• ból brzucha.

Charakterystyczna swędząca wysypka pojawia się w 3 lub więcej rzutach w ciągu kilku dni. Każda zmiana rozwija się w ciągu 24 godzin – od plamki, przez grudkę, pęcherzyk, krostę, aż po strup. Dlatego na ciele chorego mogą jednocześnie występować zmiany w różnych stadiach rozwoju.

Ospa wietrzna a ciąża – dlaczego to ważne?

Kontakt z ospą wietrzną jest stosunkowo częsty u kobiet w ciąży, które mają małe dzieci w wieku przedszkolnym lub szkolnym. Zakażenia wirusem ospy w tym okresie nie należy lekceważyć – jeśli podejrzewasz, że miałaś kontakt z osobą chorą, skontaktuj się z lekarzem prowadzącym ciążę. Lekarz oceni sytuację i w razie potrzeby zaproponuje odpowiednie postępowanie.

Badanie odporności na ospę wietrzną w Epimedium

W Epimedium zalecamy badanie poziomu przeciwciał IgG przeciwko wirusowi ospy wietrznej. Pozwala ono określić, czy pacjentka jest odporna na zakażenie.

• Kiedy? – poniedziałki i środy, w godzinach 8:00–12:00

• Czy trzeba być na czczo? – nie, badanie nie wymaga specjalnego przygotowania

Wynik badania i dalsze postępowanie

1. Wynik dodatni (obecna odporność)

Pacjentka jest chroniona przed zachorowaniem – dodatkowe działania profilaktyczne nie są potrzebne.

2. Wynik ujemny (brak odporności)

Przed planowaną ciążą – w przypadku braku odporności zaleca się szczepienie. Po podaniu szczepionki rekomenduje się odczekać co najmniej 1 miesiąc przed zajściem w ciążę, aby zapewnić pełną skuteczność ochrony.

Po porodzie – szczepienie jest również możliwe i bezpieczne. Pacjentka może kontynuować karmienie piersią.

Brak odporności w trakcie ciąży – co robić?

Jeśli kobieta w ciąży ma ujemny wynik przeciwciał i miała kontakt z osobą chorą lub podejrzaną o zachorowanie:

1. Powinna możliwie szybko skonsultować się z lekarzem prowadzącym ciążę lub specjalistą chorób zakaźnych.

2. Lekarz oceni sytuację i, jeśli będzie to potrzebne, zaproponuje odpowiednie postępowanie, które może obejmować dodatkowe środki ochrony lub leczenie.

Dlaczego warto wykonać badanie?

• Świadomość statusu odporności daje poczucie bezpieczeństwa.

• Możliwość szczepienia przed ciążą pozwala uniknąć groźnych powikłań.

• Badanie jest szybkie, bezbolesne i dostępne w naszej klinice.

Ospa wietrzna to choroba, której nie należy lekceważyć, zwłaszcza w okresie ciąży. W Epimedium oferujemy badanie przeciwciał IgG oraz kompleksowe doradztwo w zakresie profilaktyki. Zadbaj o swoje zdrowie i zdrowie dziecka – sprawdź odporność zanim zajdziesz w ciążę.

Od 1 kwietnia 2025 roku w Polsce dostępna jest bezpłatna szczepionka przeciwko wirusowi RSV dla kobiet w ciąży. To istotna zmiana w ochronie zdrowia przyszłych mam i ich dzieci – szczepienie może znacząco zmniejszyć ryzyko poważnych infekcji układu oddechowego u noworodków i niemowląt.

Czym jest wirus RSV?

RSV (Respiratory Syncytial Virus), czyli syncytialny wirus oddechowy, to drobnoustrój odpowiedzialny za jedne z najczęstszych zakażeń dróg oddechowych na świecie. Zakażenie RSV może wystąpić u osób w każdym wieku, ale szczególnie groźne jest dla:

• noworodków i niemowląt,

• małych dzieci,

• osób starszych,

• pacjentów z obniżoną odpornością.

U dorosłych i starszych dzieci infekcja RSV często przebiega łagodnie, dając objawy podobne do przeziębienia. Jednak u najmłodszych może prowadzić do ciężkich zapaleń oskrzelików i płuc, wymagających hospitalizacji.

Jak przenosi się RSV?

RSV rozprzestrzenia się bardzo łatwo.
Do zakażenia dochodzi głównie:

• drogą kropelkową – przez kaszel lub kichanie osoby chorej,

• przez kontakt pośredni – wirus może przetrwać na powierzchniach, zabawek czy przedmiotach codziennego użytku; wystarczy dotknąć skażonej powierzchni, a potem oczu, nosa lub ust, aby przenieść patogen.

Dlatego RSV szczególnie szybko rozprzestrzenia się w środowisku żłobków, przedszkoli i w rodzinach z małymi dziećmi.

Objawy zakażenia RSV

U dorosłych i starszych dzieci:

• katar, zatkany nos,

• kaszel,

• stan podgorączkowy lub gorączka,

• ból gardła,

• uczucie zmęczenia.

U niemowląt i małych dzieci:

• trudności w oddychaniu,

• świszczący oddech,

• przyspieszony oddech,

• karmienie staje się utrudnione z powodu duszności,

• sinienie warg lub palców w ciężkich przypadkach.

Zakażenie może przejść w zapalenie oskrzelików lub zapalenie płuc, co wiąże się z koniecznością leczenia szpitalnego.

Dlaczego RSV jest tak groźny dla noworodków?

Noworodki i niemowlęta mają niedojrzały układ odpornościowy, przez co nie potrafią skutecznie zwalczać wirusa. Dodatkowo drogi oddechowe małych dzieci są wąskie – nawet niewielki obrzęk błony śluzowej może znacząco utrudnić oddychanie.

Infekcja RSV jest jedną z najczęstszych przyczyn hospitalizacji niemowląt w sezonie jesienno-zimowym.

Jak działa szczepionka przeciwko RSV w ciąży?

Podanie szczepionki w ciąży chroni mamę przed zachorowaniem w ostatnich tygodniach ciąży, a jednocześnie pośrednio chroni dziecko – przeciwciała wytworzone przez organizm matki przenikają przez łożysko i zabezpieczają malucha w pierwszych miesiącach życia.

Mechanizm działania jest podobny do szczepionki przeciwko krztuścowi – to profilaktyka skierowana przede wszystkim na ochronę noworodka.

Kiedy wykonać szczepienie przeciwko RSV?

Eksperci zalecają, aby szczepionkę podać między 32. a 34. tygodniem ciąży.
To najlepszy czas, aby organizm mamy zdążył wytworzyć wysokie miano przeciwciał i przekazał je dziecku przed porodem.

Gdzie można otrzymać szczepionkę?

Od 1 kwietnia 2025 roku szczepionka przeciwko RSV dla kobiet w ciąży jest bezpłatna i dostępna:

• w klinikach ginekologiczno-położniczych, takich jak Epimedium – będąc na rutynowej wizycie, można zapytać lekarza o możliwość szczepienia,

• w POZ (Podstawowej Opiece Zdrowotnej) – szczepienia realizowane są w ramach programów ochrony zdrowia.

Dlaczego warto się zaszczepić?

• RSV jest jedną z głównych przyczyn ciężkich infekcji układu oddechowego u niemowląt.

• Szczepienie w ciąży daje dziecku odporność na pierwsze miesiące życia, kiedy jest najbardziej podatne na zachorowanie.

• Od 2025 roku program jest bezpłatny, co ułatwia dostęp i eliminuje bariery finansowe.

Szczepionka przeciwko RSV to skuteczny sposób ochrony zdrowia Twojego dziecka w pierwszych miesiącach życia. Od 1 kwietnia 2025 roku jest dostępna bezpłatnie dla wszystkich kobiet w ciąży. Skorzystaj z tej możliwości – porozmawiaj o szczepieniu podczas wizyty w Epimedium.

Zdrowie intymne kobiet w dużej mierze zależy od delikatnej równowagi mikrobiologicznej. W centrum tej równowagi znajduje się Lactobacillus crispatus – bakteria, którą coraz częściej określa się jako „fundament zdrowej mikrobioty pochwy”. To właśnie jej przewaga pomaga utrzymać kwaśne pH, ogranicza rozwój patogenów i wspiera naturalną odporność śluzówki. Ten materiał przygotowaliśmy, aby w przystępny sposób wyjaśnić, czym dokładnie jest Lactobacillus crispatus, jak działa i w jakich sytuacjach jego uzupełnienie może wspierać zdrowie intymne.

Czym jest Lactobacillus crispatus?

Lactobacillus crispatus to pożyteczna bakteria kwasu mlekowego, która naturalnie dominuje w zdrowej mikrobiocie pochwy. Jej obecność sprzyja utrzymaniu kwaśnego pH, hamowaniu patogenów i zachowaniu równowagi biologicznej (eubiozy).

Dlaczego jego obecność jest ważna?

Gdy w pochwie przeważają Lactobacillus (szczególnie L. crispatus), środowisko intymne jest lepiej chronione przed bakteryjną waginozą, nawracającymi infekcjami i stanami zapalnymi. Dominacja L. crispatus bywa uznawana za „złoty standard” zdrowej flory.

Jak działa? (w prostych słowach)

• produkuje kwas mlekowy – obniża pH i utrudnia rozwój drobnoustrojów chorobotwórczych;
• może wytwarzać nadtlenek wodoru i bakteriocyny – naturalne „blokady” dla patogenów;
• wspiera szczelność i regenerację nabłonka – działa jak naturalna „tarcza ochronna”;
• modulacja stanu zapalnego – nowsze doniesienia wspominają o związkach (np. β‑karboliny) o potencjale przeciwzapalnym.

W jakich sytuacjach może pomagać przywrócenie przewagi L. crispatus?

• po leczeniu infekcji intymnych (np. po antybiotykach), aby odbudować prawidłową florę;
• przy skłonności do nawrotów bakteryjnej waginozy i stanów zapalnych;
• w profilaktyce zaburzeń mikrobioty, gdy łatwo dochodzi do podrażnień/infekcji;
• jako wsparcie ogólnej higieny intymnej i komfortu (obok zaleceń lekarskich).

Jakie formy wsparcia są dostępne w Polsce?

W materiałach polskojęzycznych opisuje się zarówno formy dopochwowe (wybrane szczepy Lactobacillus), jak i doustne preparaty z L. crispatus. W przypadku części produktów (np. szczep M247) sugeruje się dawkowanie rzędu kilkunastu–kilkudziesięciu miliardów CFU na dobę przez kilka tygodni lub miesięcy, co ma sprzyjać stabilnej kolonizacji. Dobór formy i czasu stosowania należy ustalać z lekarzem.

Co mówią polskojęzyczne opracowania?

• Prace przeglądowe i edukacyjne podkreślają, że przewaga Lactobacillus (w tym L. crispatus) jest charakterystyczna dla zdrowej pochwy oraz wiąże się z niższym ryzykiem dysbiozy i infekcji.
• Materiały popularnonaukowe w języku polskim przedstawiają mechanizmy działania L. crispatus i omawiają wyniki badań dotyczących właściwości przeciwzapalnych oraz wspierających równowagę mikrobiologiczną.
• Część źródeł zwraca uwagę na znaczenie odbudowy flory po leczeniu oraz na praktyczne aspekty (pH, rola glikogenu, higiena intymna).

Bezpieczeństwo i ważne ograniczenia

• Preparaty probiotyczne z L. crispatus są zwykle dobrze tolerowane; działania niepożądane są rzadkie i łagodne.
• Probiotyk nie zastępuje diagnostyki i leczenia infekcji, cytologii, kolposkopii ani zaleceń lekarskich. Jest wsparciem – nie lekiem na każdy problem.
• Skuteczność zależy od: konkretnego szczepu, dawki (CFU), czasu stosowania i indywidualnej sytuacji pacjentki. Nie każdy preparat z napisem „probiotyk” zawiera szczepy o potwierdzonej skuteczności.

Co możesz zrobić na co dzień, by wspierać mikrobiotę pochwy?

• stosuj delikatną higienę intymną (bez agresywnych środków/płukanek),
• noś przewiewną bieliznę, unikaj długotrwałej wilgoci,
• ograniczaj niepotrzebne antybiotyki (zawsze wg zaleceń lekarskich),
• wspieraj ogólną odporność (sen, dieta, aktywność),
• przy skłonności do nawrotów – omów z lekarzem sens probiotykoterapii (dobór szczepów/czasu).

Kiedy koniecznie skonsultować się z lekarzem?

• upławy o przykrym zapachu, świąd, pieczenie, ból, nawracające dolegliwości,
• objawy po leczeniu, które nie ustępują lub nawracają,
• nieprawidłowe wyniki badań ginekologicznych (np. cytologia),
• w ciąży lub w trakcie planowania ciąży – przed samodzielnym włączeniem preparatów.

Najczęstsze pytania (FAQ)

• Czy probiotyk „zadziała od razu”? – Zwykle potrzeba miesięcy regularnego stosowania.
• Czy każda kapsułka jest taka sama? – Nie; liczy się konkretny szczep, dawka (CFU) i czas.
• Czy mogę brać „profilaktycznie”? – To decyzja indywidualna; omów ją z lekarzem, zwłaszcza przy chorobach przewlekłych/ciąży.

Źródła:

• Via Medica – Ginekologia i Perinatologia Praktyczna
  Odbudowa prawidłowej flory bakteryjnej po leczeniu…
  Dostęp online: https://journals.viamedica.pl/ginekologia_perinatologia_prakt/article/download/72804/62548

• Biocodex Microbiota Institute (PL)
  Przeciwzapalne supermoce bakterii Lactobacillus bytującej w pochwie
  Dostęp online: https://www.biocodexmicrobiotainstitute.com/pl/pro/przeciwzapalne-supermoce-bakterii-lactobacillus-bytujacej-w-pochwie

• Postępy Higieny i Medycyny Doświadczalnej / Instytut im. Hirszfelda
  Zasoby polskojęzyczne dotyczące mikrobioty pochwy
  Dostęp online: https://hirszfeld.pl/struktura/wydawnictwa/postepy-higieny-i-medycyny-doswiadczalnej

• Monografia: Mikrobiota i zdrowie intymne kobiet (Uniwersytet Medyczny w Łodzi)
  Wybrane rozdziały dotyczące mikroflory i zdrowia intymnego
  Dostęp online: https://wydawnictwo.umed.pl/wp-content/uploads/2022/09/MONOGRAFIA_05_2022__BIGOS___01.09.2022.pdf

Coraz więcej badań potwierdza, że równowaga mikrobioty pochwy ma realny wpływ na zdrowie szyjki macicy, zwłaszcza u kobiet zakażonych HPV. Wśród kluczowych bakterii ochronnych wyróżnia się Lactobacillus crispatus, a jego szczep M247 jest jednym z najlepiej przebadanych probiotyków ginekologicznych.

W tym materiale wyjaśniamy w prosty sposób, jak M247 wspiera regenerację nabłonka, poprawę cytologii i ogólną kondycję szyjki macicy. To praktyczna wiedza dla pacjentek, które chcą świadomie wspierać swoje zdrowie intymne.

Co to jest Lactobacillus crispatus M247?

To naturalny, pożyteczny szczep bakterii kwasu mlekowego, który występuje w pochwie zdrowych kobiet. Pomaga utrzymać właściwe pH, zapobiega infekcjom i wspiera regenerację nabłonka szyjki macicy. Szczep M247 jest dostępny w postaci doustnego probiotyku, dobrze przebadanego klinicznie.

Dlaczego mikrobiota jest ważna w zakażeniu HPV?

Równowaga bakteryjna pochwy chroni przed rozwojem stanów zapalnych i sprzyja regeneracji komórek nabłonka. W sytuacji zaburzonej mikroflory (tzw. dysbiozy) ryzyko utrzymywania się lub postępu zmian związanych z HPV rośnie. Probiotyki mogą wspomagać naturalne mechanizmy obronne organizmu.

Co pokazały badania kliniczne?

W badaniu przeprowadzonym przez Dellino i wsp. (2022) oceniono wpływ doustnego Lactobacillus crispatus M247 u kobiet zakażonych HPV z łagodnymi zmianami szyjkowymi (ASC-US, LSIL).

Po 12 miesiącach stosowania:
– U 60,5% kobiet przyjmujących M247 nastąpiła poprawa cytologiczna (regresja zmian),
– W grupie kontrolnej poprawę stwierdzono tylko u 41,3% kobiet,
– Różnica była statystycznie istotna (p = 0,05),
– Nie odnotowano istotnej różnicy w eliminacji wirusa HPV (15,3% vs 9,3%).

Wnioski: probiotyk M247 wspiera cofanie się zmian nabłonkowych, choć nie usuwa samego wirusa.

Jak stosuje się M247?

W badaniu klinicznym stosowano 1 saszetkę dziennie (20 miliardów CFU) przez 12 miesięcy. Probiotyk przyjmowano doustnie, niezależnie od posiłków. Preparat jest dostępny bez recepty, a jego stosowanie jest dobrze tolerowane.

Czy stosowanie M247 jest bezpieczne?

Tak. W badaniach nie odnotowano poważnych działań niepożądanych. U nielicznych kobiet pojawiały się krótkotrwałe nudności, które ustępowały samoistnie. Preparat można stosować długoterminowo, również w trakcie obserwacji cytologicznej.

Jakie są korzyści z suplementacji?

• wspiera odbudowę prawidłowej mikrobioty pochwy,
• poprawia warunki regeneracji nabłonka szyjki macicy,
• może zmniejszać ryzyko progresji zmian związanych z HPV,
• dobrze tolerowany i bezpieczny, nawet przy długotrwałym stosowaniu.

Podsumowanie

Lactobacillus crispatus M247 to bezpieczny i skuteczny probiotyk wspomagający zdrowie intymne kobiet. Może być elementem terapii wspierającej u pacjentek zakażonych HPV z łagodnymi zmianami cytologicznymi. Nie zastępuje leczenia onkologicznego ani kontrolnych badań cytologicznych, ale wspomaga naturalne procesy regeneracji błony śluzowej szyjki macicy.

Źródło: Dellino M. i wsp., *Infectious Agents and Cancer* (2022); Raport Elicit (2024).

Mikrobiota endometrium odgrywa kluczową rolę w zdrowiu reprodukcyjnym kobiety. Jeszcze do niedawna uważano, że jama macicy jest środowiskiem jałowym. Obecnie liczne badania potwierdzają, że obecność określonych bakterii – szczególnie Lactobacillus crispatus – może wspierać implantację zarodka, donoszenie ciąży i skuteczność procedur wspomaganego rozrodu.

Poniżej przedstawiamy najważniejsze informacje, oparte na aktualnych badaniach naukowych.

1. Czym jest mikrobiota endometrium?

Mikrobiota endometrium to zespół mikroorganizmów zamieszkujących błonę śluzową macicy. Wcześniej sądzono, że jama macicy jest jałowa – dziś wiemy, że obecność pożytecznych bakterii, takich jak Lactobacillus crispatus, odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu zdrowia reprodukcyjnego.

2. Dlaczego mikrobiota ma znaczenie dla płodności?

Badania pokazują, że kobiety z przewagą bakterii Lactobacillus (szczególnie L. crispatus) mają wyższe szanse na zagnieżdżenie zarodka i donoszenie ciąży. Taka równowaga mikrobiologiczna nazywana jest profilem „Lactobacillus-dominant”.

Z kolei dysbioza – zaburzenie równowagi mikrobioty – może obniżać szanse na ciążę i zwiększać ryzyko poronień.

3. Co wykazały badania naukowe?

• Kobiety z przewagą Lactobacillus w endometrium miały 2–3 razy wyższy odsetek ciąż i urodzeń żywych.
• Leczenie przewlekłego zapalenia endometrium (np. antybiotykiem lub probiotykiem) poprawiało wskaźniki ciąż nawet o 30–50%.
  
• Najlepsze wyniki uzyskiwano, gdy mikrobiota była bogata w L. crispatus.

4. Co może zaburzać mikrobiotę endometrium?

• częste antybiotykoterapie,
• infekcje intymne i stany zapalne,
• zabiegi w obrębie macicy (biopsje, histeroskopia),
•  zaburzenia hormonalne i przewlekły stres.

5. Jak można zbadać mikrobiotę endometrium?

Nowoczesne testy pozwalają określić skład mikrobioty endometrium.

W EPIMEDIUM badamy mikrobiotę endometrium w zakresie bakterii beztlenowych, Lactobacuillusa crispatusa i innych.

Wynik pokazuje, czy mikrobiota jest prawidłowa (dominacja Lactobacillus), czy zaburzona (dysbioza).

6. Czy można poprawić mikrobiotę?

Tak. Po zdiagnozowaniu zaburzeń mikrobioty lekarz może zalecić:
• terapię antybiotykową, jeśli występuje stan zapalny,
• probiotyki (np. z L. crispatus), które wspomagają odbudowę flory,
• zmianę stylu życia – zbilansowaną dietę, sen, redukcję stresu.

7. Najważniejsze wnioski dla Pacjentek

• Zdrowa mikrobiota endometrium wspiera zagnieżdżenie zarodka.
• Badanie mikrobioty może pomóc w leczeniu niepłodności idiopatycznej.
• Dysbioza lub przewlekłe zapalenie mogą obniżać skuteczność IVF.
• Leczenie mikrobioty jest elementem kompleksowej terapii płodności.

Źródła

1. Moreno I. et al. (2016, 2021, 2022) – Human Reproduction.
2. Cicinelli E. et al. (2015) – Fertility and Sterility.
3. Khudhur A. et al. (2025) – Frontiers in Microbiology.
4. Bui A. et al. (2023) – Reproductive BioMedicine Online.
5. Chen X. et al. (2023) – Journal of Assisted Reproduction and Genetics.
6. Zhang L. et al. (2024) – Scientific Reports.

Coraz więcej badań pokazuje, że mikrobiota pochwy odgrywa istotną rolę w płodności kobiety. Jej równowaga wpływa na stan błony śluzowej macicy, implantację zarodka i skuteczność procedur IVF. Jednym z najlepiej przebadanych szczepów wspierających zdrowie intymne i płodność jest Lactobacillus crispatus M247.

W tym materiale wyjaśniamy w prosty i zrozumiały sposób, jak działa M247, komu może pomóc oraz jakie efekty odnotowano w badaniach klinicznych. To praktyczna wiedza dla kobiet, które chcą świadomie wspierać swoje szanse na ciążę.

Co to jest Lactobacillus crispatus M247?

To szczep pożytecznych bakterii kwasu mlekowego, które naturalnie występują w pochwie zdrowych kobiet. Pomagają utrzymać prawidłowe pH, hamują rozwój bakterii chorobotwórczych i wspierają równowagę mikrobiologiczną (tzw. eubiozę). Szczep M247 jest szczególnie dobrze przebadany – występuje w formie doustnego probiotyku.

Dlaczego mikrobiota pochwy ma znaczenie dla płodności?

Równowaga bakteryjna w pochwie wpływa na stan błony śluzowej macicy i zagnieżdżenie zarodka. Dysbioza (zaburzenie mikroflory) może utrudniać implantację, zwiększać ryzyko poronień i obniżać skuteczność IVF.

Jak działa L. crispatus M247 w organizmie?

Przywraca równowagę mikrobiologiczną, zmniejsza stan zapalny, hamuje rozwój bakterii chorobotwórczych, moduluje odpowiedź immunologiczną i wspiera implantację zarodka. Może też działać pośrednio przez mikrobiotę jelitową.

Jakie są wyniki badań klinicznych?

W badaniu Di Pierro i wsp. (2023) kobiety przyjmujące L. crispatus M247 przez 90 dni osiągnęły 44,5% ciąż klinicznych w porównaniu do 28,4% w grupie bez leczenia. Wskaźnik urodzeń żywych był wyższy (24,3% vs 8,1%).

Czy inne probiotyki dają podobne efekty?

Niektóre inne szczepy (np. L. acidophilus KS400) poprawiają mikrobiotę i zmniejszają ryzyko poronienia, ale skuteczność jest mniej wyraźna niż w przypadku M247. Brak badań porównujących szczepy bezpośrednio.

Kto może odnieść największe korzyści z suplementacji?

Kobiety z niepowodzeniami implantacji (RIF), po nieudanych cyklach IVF, z nawracającymi poronieniami lub z dysbiozą pochwy (np. BV).

Jak długo należy stosować M247?

W badaniach stosowano go przez 90 dni przed transferem zarodka. Taki czas jest potrzebny do odbudowy mikrobioty i poprawy warunków w macicy.

Czy probiotyk jest bezpieczny?

Tak. Nie odnotowano działań niepożądanych. L. crispatus M247 to szczep uznany za bezpieczny (GRAS).

Czy można go kupić bez recepty?

Tak, jest dostępny bez recepty. Warto wybierać preparaty o potwierdzonym składzie, zawierające 20 miliardów CFU na dobę – jak w badaniach klinicznych.

Czy M247 zwiększa szanse na ciążę naturalną?

Większość badań dotyczy IVF, ale mechanizmy działania sugerują, że może wspomagać także poczęcie naturalne. Potrzebne są dalsze badania.

Podsumowanie

Lactobacillus crispatus M247 to probiotyk, który może wspomagać leczenie niepłodności, szczególnie u kobiet z zaburzoną mikrobiotą i po nieudanych próbach IVF. Jest bezpieczny, dobrze tolerowany i obiecujący w poprawie wskaźników ciąż i urodzeń.

Obecnie znanych jest ponad 200 typów wirusa HPV. Według danych WHO około 650 milionów ludzi na świecie jest zakażonych wirusem brodawczaka ludzkiego, co czyni HPV jedną z najczęstszych infekcji przenoszonych drogą płciową.

Wirusy atakujące narządy rodne (płciowe) dzieli się ze względu na ich potencjał onkogenny. Najbardziej onkogenne i jednocześnie najbardziej rozpowszechnione typy wirusa HPV to 16 i 18, które odpowiadają za 70–80% przypadków raka szyjki macicy. Choroba ta może rozwijać się bezobjawowo przez wiele lat.

Zakażenie HPV w początkowej fazie zazwyczaj nie daje żadnych objawów. Do czynników sprzyjających zakażeniu należą m.in.:

• wczesne rozpoczęcie współżycia płciowego,

• duża liczba partnerów seksualnych,

• niestosowanie prezerwatyw,

• palenie papierosów,

• liczne porody,

• obniżona odporność organizmu.

Badania HPV w Epimedium

W Epimedium oferujemy Pacjentkom przesiewowe badania HPV, które mogą być wykonywane zamiennie z cytologią płynną (LBC).

• W przypadku wyniku ujemnego, lekarz zaleca termin kolejnego badania kontrolnego – najczęściej po 2–3 latach.

• Coroczna profilaktyka obejmuje natomiast badanie ginekologiczne wraz z USG narządu rodnego i piersi, o ile lekarz nie zaleci inaczej.

• Przy wyniku dodatnim HPV, lekarz prowadzący szczegółowo omawia dalsze postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne.

W Epimedium dostępne są następujące badania:

• HPV – 14 genotypów (najczęściej wykonywane),

• HPV – 30 genotypów,

• badanie panelowe: cytologia LBC + HPV 14.

Jak przygotować się do badania HPV?

Materiał do badania HPV pobierany jest identycznie jak cytologia. Przed badaniem należy:

• powstrzymać się od współżycia przez 24 godziny,

• zachować 7 dni przerwy po leczeniu środkami przeciwdrobnoustrojowymi,

• nie stosować leków dopochwowych ani maści zewnętrznych przez 48 godzin,

• nie wykonywać badania w trakcie miesiączki.

Informacje organizacyjne

• Na badanie należy się umówić – materiał pobiera lekarz.

• Wyniki badań dostępne są online.

• Czas oczekiwania na wynik wynosi około 8 dni roboczych.

Szczepienia przeciw HPV – warto wiedzieć

W Polsce realizowany jest powszechny program szczepień przeciw HPV, obejmujący dziewczęta i chłopców w wieku od 9 do 14 lat – szczepienia są bezpłatne. Szczepienia są istotne dla obu płci, ponieważ wirus HPV może powodować choroby również u mężczyzn.

Możliwe są także szczepienia osób dorosłych – w tym zakresie warto skonsultować się z lekarzem prowadzącym.

W Epimedium nie prowadzimy szczepień przeciw HPV, jednak zachęcamy do świadomej profilaktyki – zarówno w trosce o własne zdrowie, jak i zdrowie dzieci.